اندوه

عارفه بهارت 

قيامتی به سرم بار بار ميگذرد
چه بی اميد چه پر انتظار ميگذرد

 

خزان اندوه تو سر رسيد از بن باغ
ز فصل زنده گی  من بهار ميگذرد

 

ز ديده گوهر حسرت به دامنم ريزد
ز دل به هر نفسم شوق يار ميگذرد

 

چه سوگ می گذرد از ديار خسته يی من
ز فرق تا قدمش يک شرار ميگذرد
                                    عارفه بهارت