رشید بهادری 

از میلیون ها سال به این سوی این سیاره ایکه ما زمین اش می نامیم و در آن زندگی می کنیم یگانه سیاره یی است که با داشتن هوای مساعد، فراوانی آب و خاکی که برای کشت و زرع، به ویژه با داشتن اوضاع جوی از برای تنفس و امرار حیات از نبات تا خزنده، پرنده، حیوان، انسان و ... مساعد بوده است و تا هنوز هم با آن که اشاره هایی وعلامت های هوشداردهنده اش از برای نابودی و بی تفاوتی انسان های منسوب به خودش، حاکی از آن است که گویا به من و شما می فهماند تا به خود آییم و بدانیم هر چه در توان داشته است از ما دریغ نداشته و به خاطر رفع نیار و امرار معیشت ما، از آغاز تا حال انجام داده است ولی از مدتی بدین سو بنابر سهل انگاری ما انسان های روی زمین آن هم از اثر خواسته های بیش از حد و جاه طلبی های ناعاقبت اندیشانه ی مالکان زر و زور نزدیک است به نابودی و تباهی کشانده شود. به این معنا که با ایجاد فابریکه های صنعتی، بخارخانه های عظیم، فسیل های به جاه مانده و هزار ها هزار کارخانجات در سراسر کشور های قاره ها و و ... که همه و همه باعث بروز، پخش و نشر کاربن دای اوکساید در هوا شده و با پرکنده شدن این نوع گاز های مخرب، فضا به کلی آلوده شده و زمانی که زنده جان ها به شمول نباتات نفس می کشند همه دچار امراض به ویژه انسان ها به مرض سرطان دچار می گردند. افزون بر این پخش و نشر این گاز ها باعث تغییر اوضاع جوی شده که از اثر گرمی روز افزون درجه حرارت یخبندان های قطب شمال و جنوب با مرور زمان آب می شوند و در اثر این تهلکه ممکن است در آینده برخی از کشورها زیر آب شوند و در ضمن آب خیزی ها و سونامی های بیشتری اتفاق خواهد افتاد.

با این همه نشانه های آکنده از خطر و اخطار های جدی ایکه بر ما انسان ها وارد است چه باید کرد تا از این ورط رهایی یابیم و به معنای دیگر در کنار سایر پیشرفت های خیرخواهانه بشر نگاهی به این هوشدار جدی ایکه زندگی بشر و سایر زنده جان ها را تهدید می دارد بیفگنیم و چاره واقعه را قبل از وقوع آن دریابیم. از آنچه پیداست همه در خواب اند و فقط برای منافع شخصی یا گروهی خود می اندیشند حتا به مردم کشور خویش اهمیت نمی دهند. اگر ما در پی عوامل و ارقام بیفتیم و به طور نمونه تنها آلودگی پلاستیک هایی که روزانه در کشور های دنیا روی هم انبار می شوند را در نظر بگیریم تاثیرش بر مشکلات فزاینده زیست محیطی و جهانی، تغییراقلیم، اسیدی شدن اوقیانوس ها به ویژه سلامت انسان و استفاده از منابع آب و زمین اثر بد می گذارد. هرچند از دید ما پلاستیک ها به عنوان موادی بی اثر تلقی می شود، چون استفاده اش برای ما سهولت پیش می کند اما این نگاه دور از واقعیت است زیرا پلاستیک ها از ترکیب صد ها مواد شیمیایی ساخته می شود که بسیاری از آن ها شامل مواد شیمیایی اختلال آور و ماندگار در طبیعت و قابل تجزیه هم نمی باشد موجب مسمومیت شده و آسیب جدی به انسان می رساند.

تنها در کشور آسترالیا سالانه بیش از ۳۰۰ میلیون تن پلاستیک تولید می شود که بیش از نیم آن شامل پلاستیک های یک بار مصرف مانند پاکت های خواربار و بوتل های نوشابه را در بر می گیرد که بیش از ۹۰ در صد آن تبدیل به زباله ی پلاستیک می گردد. این هوشدار هر چند پیش از پایان مذاکرات دو ساله ۱۷۵ کشور جهان به منظور توافق بر یک معاهده ی جهانی کاهش آلودگی پلاستیک در شهر بوسان کوریای جنوبی صورت گرفت ولی از آن جایی که در مجموع پای مبلغ ۷۱۲ میلیارد دالر در میان بود، کشور های ثروتمند و دخیل در تولید این صنعت به بهانه هایی نگذاشتند این مذاکرات به نتیجه برسد. حالا اگر تولید این صنعت پر از خطر به همین منوال ادامه پیدا نماید تا سال ۲۰۴۰ به میزان ۷۰ در صد در مقایسه با تولید سال ۲۰۲۰ افزایش می یابد.

من در این مقاله آلودگی هوا را فقط از بابت یک قلم آن یعنی پلاستیک مطرح نمودم حالا شما خود قضاوت نمایید که شاید ده ها انگیزه ی دیگری نیز یاعث آلودگی هوا می شود که در اثر افزودی هر یک از آن ها نتنها هوای سیاره ی ما آلوده می شود و این آلودگی انواع امراض را از میان مرض سرطان را ازدیاد می بخشد بلکه آهسته آهسته این کره ی خاکی ما به تباهی می رود و اگر سیاره یا سیاره های دیگری جایگزین نشود شاید دیگر زنده جانی در روی زمین باقی نماند. ای کاش چنین اتفاق نیفتد و در بدیل سرمایه داران همه کاره، دانشمندان خلاق و سردمداران مسوول احساس مسوولیت نمایند، از همین ‌حالا در فکر چاره باشند تا نسل های پسین از این بی توجه یی رنج و آسیب نبینند.

 ( پایان )