آرش آذیش  

نفسم چنان سوخته
که خاکستر
بازدم می دهد
مغزم چنان
شعله ور
که دوزخ در مقایسه
کوهی از یخ

نیستی هم
با استعاره ی هستی
دست دوستی نمی دهد
تا از بیدادِ بودن
و فرسایش ِ پیهم
برهم …

آذیش